Bach, de herontdekking

Eerlijk gezegd: die barok … dat was toch een doodlopende weg! Al die franje, die tierelantijnen, die instrumentale armoede! Aan het eind van zijn leven was JSB al vrijwel vergeten en alleen dankzij Mendelsohn, die het paste om Bach te herontdekken … te revitaliseren, kwam er in de 19e eeuw opnieuw belangstelling voor de Leipziger meester.     Misschien was het gewoon een goede zet van een dirigent-componist afkomstig uit een joodse familie om zo’n Christencomponist op het schild te hijsen. Anti-semitisme was in Mendelsohns tijd springlevend (zoals nu nog) en het propageren van een componist die welhaast symbool was van de reformatie was voor een renegaat een verstandige zet.
    En daar zitten we nog steeds mee: Bach als idool voor de liefhebber van klassieke muziek.  Niet een idool onder vele idolen maar de absolute top. Iemand die aanbeden wordt, die ja God zelf is geworden.  Hoe komt dat, en hoe komen we er van af?

Weg met Bach of Bach moet weg?

Tja, een moeilijke keuze. Bach moet weg kun je natuurlijk afkorten tot BMW, maar dat is de bedoeling niet! Ik ga geen reclame maken voor een automerk als ik Bach weg wil hebben.
Even serieus. Waarom moet Bach weg? En waarvan moet Bach weg?
Antwoord: van de Nederlandse radio, in het bijzonder radio 4, waar dit bepruikte idool altijd in de coulissen staat, klaar om zich, als een wethouder Hekking, het bekende typetje van Koot en Bie, naar de voorgrond te  manipuleren. 
Muziek is om God te dienen, schijnt hij ooit eens gezegd te hebben. Maar ik denk dat voor veel mensen Bach = God. Die onverkwikkelijke massa noten ... die religieuze boodschappen ... Weg ermee. Luister eens naar een stuk van Boulez, van Ligeti of van Berio. Er gaat een wereld voor je open!

Dit is  het eerste bericht. Weg met Bach. Waarom? Dat zal ik in de volgende berichten duidelijk maken.